Soms zitten de grootste veranderingen in de kleinste momenten

Geduld… eerlijk gezegd was dat vroeger niet mijn sterkste eigenschap.

Ik wilde altijd door. Doorlopen. Doorgaan. Doorpakken.

Dat merkte ik vooral in de kleine, alledaagse momenten. Bij de kassa als het lang duurde. Op een vliegveld wanneer ik achter mensen liep die langzaam vooruit bewogen. Van binnen voelde ik dan onrust. Een soort innerlijke druk waardoor alles sneller moest. Wachten voelde als verloren tijd.

Lange tijd dacht ik dat dit gewoon bij mijn karakter hoorde.

Tot ik me steeds meer ging verdiepen in systemisch werken.

Binnen het systemisch werk onderzoeken we niet alleen wie we zelf zijn, maar ook welke patronen en overtuigingen we – vaak onbewust – meenemen vanuit ons familiesysteem. Soms blijken eigenschappen waarvan we denken dat ze 'van ons' zijn, hun oorsprong ergens anders te hebben.

Dat was voor mij een bijzonder inzicht.

In mijn familiesysteem speelde hard werken en tempo altijd een grote rol. Mijn opa en oma hadden een stomerij aan huis die de hele dag, en vaak ook een deel van de avond, geopend was. Werk en privé liepen voortdurend door elkaar. Klanten helpen, wassen, strijken, eten wanneer er even tijd was… alles gebeurde tussendoor.

Mijn vader groeide op in die omgeving. Voor hem was het vanzelfsprekend dat alles snel moest en dat je altijd bezig was.

Toen ik dat patroon begon te herkennen, veranderde er iets.

Niet omdat ik mezelf had voorgenomen om geduldiger te worden. Niet omdat ik harder mijn best deed.

Maar omdat ik begreep waar die innerlijke onrust vandaan kwam.

En alleen dat bewustzijn maakte al verschil.

Tegenwoordig merk ik dat ik soms gewoon rustig kan wachten. Dat ik zonder irritatie achter iemand kan lopen die langzamer loopt dan ik. Dat de haast die ik vroeger zo vanzelfsprekend vond, steeds vaker plaatsmaakt voor rust.

Het lijken misschien kleine veranderingen.

Maar juist die kleine momenten laten zien hoeveel er vanbinnen in beweging is gekomen.

Dat is ook iets wat ik vaak zie na een systemische opstelling. De inzichten ontstaan niet altijd tijdens de sessie zelf. Soms begint het echte proces juist daarna. Ineens reageer je anders in een alledaagse situatie. Je merkt dat iets wat jarenlang vanzelfsprekend voelde, er niet meer is.

En juist daarin schuilt voor mij de kracht van systemisch werken.

Iedere keer dat ik nu zonder haast in een rij sta, glimlach ik even. Omdat ik weet dat er vanbinnen iets veranderd is, zonder dat ik daar hard voor heb hoeven werken.