Wanneer je hoofd stilvalt en je lichaam begint te spreken

Sabrina Morssink
5 dagen geleden
2 minuten om te lezen

Soms komt er een moment waarop je hoofd het even niet meer weet.

Je blijft denken, analyseren, zoeken naar verklaringen, maar ergens voelt het alsof je er niet dichterbij komt. Alsof de antwoorden niet in je gedachten liggen, maar ergens anders.

Vaak is dat precies het moment waarop iets anders zich laat zien. Je lichaam. Je gevoel. Je intuïtie. Of zoals sommigen het noemen, je ziel.

Voelen in plaats van begrijpen

Tijdens een opstelling met vloerankers tussen de paarden word je uitgenodigd om niet alleen te denken, maar vooral te voelen.

Om stil te staan bij wat er van binnen aanwezig is, zonder dat het meteen hoeft te worden opgelost of begrepen.

We hebben in de loop van ons leven vaak geleerd om ons gevoel te parkeren. Door te gaan. Te functioneren. Of vooral te vertrouwen op ons hoofd.

Toch draagt het lichaam vaak al lang een andere laag van informatie met zich mee.

Het lichaam als drager van wijsheid

In een opstelling wordt zichtbaar hoe sterk die lichaamswijsheid eigenlijk is.

Zonder dat er iets hoeft te worden gestuurd, begint er iets te bewegen zodra je gaat voelen wat er echt speelt.

Niet vanuit controle, maar vanuit aanwezigheid.

Het lichaam reageert. Niet in woorden, maar in sensatie, spanning, ontspanning of beweging.

En juist daar ontstaat vaak het begin van inzicht.

De rol van de paarden

De paarden spelen hierin een bijzondere rol.

Ze oordelen niet. Ze analyseren niet. Ze reageren alleen op wat er op dat moment werkelijk aanwezig is.

Daardoor maken ze zichtbaar wat vaak verborgen blijft onder gedachten en verhalen.

Soms bevestigen ze iets wat je diep vanbinnen al wist, maar nog niet helemaal durfde te erkennen. Soms laten ze juist iets zien wat nieuw is en nog niet in woorden te vatten valt.

Altijd in het moment. Altijd eerlijk.